کفــــــــــــــــــر نامــــه من

^{خدا لبخندي زد و پاسخ داد:}

^{« زمان من ابديت است... چه سؤالاتي در ذهن داري كه دوست داري}

^{از من بپرسي؟»}

^{من سؤال كردم: « چه چيزي درآدمها شما را بيشتر متعجب مي كند؟»}

 
^{خدا جواب داد....}

^{« اينكه از دوران كودكي خود خسته مي شوند و عجله دارند كه زودتر}

 ^{بزرگ شوند...و دوباره آرزوي اين را دارند كه روزي بچه شوند»}

 
^{«اينكه سلامتي خود را به خاطر بدست آوردن پول از دست مي دهند و}

 ^{سپس پول خود را خرج مي كنند تا سلامتي از دست رفته را دوباره}

^{باز يابند»}

^{«اينكه با نگراني به آينده فكر مي كنند و حال خود را فراموش مي كنند}

 ^{به گونه اي كه نه در حال و نه در آينده زندگي مي كنند»}

^{«اينكه به گونه اي زندگي مي كنند كه گويي هرگز نخواهند مرد و به}

^{گونه اي مي ميرند كه گويي هرگز نزيسته اند»}

^{دست خدا دست مرا در بر گرفت و مدتي به سكوت گذشت....}

^{سپس من سؤال كردم:}

^{«به عنوان پرودگار، دوست داري كه بندگانت چه درسهايي در زندگي بياموزند؟»}

^{خدا پاسخ داد:}

^{« اينكه ياد بگيرند نمي توانند كسي را وادار كنند تا بدانها عشق بورزد.}

 ^{تنها كاري كه مي توانند انجام دهند اين است كه اجازه دهند خود مورد}

^{عشق ورزيدن واقع شوند»}

^{« اينكه ياد بگيرند كه خوب نيست خودشان را با ديگران مقايسه كنند»}

 
^{«اينكه بخشش را با تمرين بخشيدن ياد بگيرند»}

^{« اينكه رنجش خاطر عزيزانشان تنها چند لحظه زمان مي برد ولي}

 ^{ممكن است ساليان سال زمان لازم باشد تا اين زخمها التيام يابند»}

^{« ياد بگيرند كه فرد غني كسي نيست كه بيشترين ها را دارد بلكه كسي}

 ^{است كه نيازمند كمترين ها است»}

^{« اينكه ياد بگيرند كساني هستند كه آنها را مشتاقانه دوست دارند اما}

 ^{هنوز نمي دانند كه چگونه احساساتشان را بيان كنند يا نشان دهند»}

 
^{« اينكه ياد بگيرند دو نفر مي توانند به يك چيز نگاه كنند و آن را}

^{متفاوت ببينند»}

^{« اينكه ياد بگيرند كافي نيست همديگر را ببخشند بلكه بايد خود را نيز ببخشند»}

^{باافتادگي خطاب به خدا گفتم:}

^{« از وقتي كه به من داديد سپاسگذارم»}

^{و افزودم: « چيز ديگري هم هست كه دوست داشته باشيد آنها بدانند؟»}

 
^{خدا لبخندي زد و گفت...}

^{«فقط اينكه بدانند من اينجا هستم»}

 
^{« هميشه»}